Mártires de Carral

Neste foro falamos de Historia de Galicia, antiga ou actual: desde o celtismo ata a Memoria Histórica, etc. Os temas relativos ás historias persoais ou familiares dos emigrados, as súas vivencias na emigración teñen outro espazo en "Historias da nosa emigración".
cachafeiro
Socio/a
Socio/a
Mensagens: 684
Registado: sábado, 29 mar 2008, 01:44

Mártires de Carral

Mensagempor cachafeiro » sábado, 10 abr 2010, 17:19

Levantamiento de Solís
De Wikipedia, a enciclopedia libre
Durante o reinado de Isabel II, a Década Moderada (1844-1854) foi un periodo no que o Partido Moderado exerceu o control do réxime político, desenvolvendo unha versión conservadora do liberalismo. O xeneral Narváez foi o home forte da década, caracterizada polo recorte das liberdades e os dereitos, así como pola centralización administrativa.
O 2 de abril de 1846 sublevouse en Lugo o segundo batallón do Regimiento Zamora, dirixindo a sublevación o coronel Miguel Solís e Cuetos, o cal proclamou a disolución do Consello Provincial e a Diputación. Cando a situación xa estaba baixo o control dos insurrectos en Lugo, Solís dirixiu unha arenga os seus soldados. Nesta alocución a intención do alzamento atópase claramente expresada ao final do discurso:
Galegos: españois todos: ¡Viva a Raíña libre!, ¡Viva a Constitución!, ¡Fóra estranxeiros!, ¡Abaixo o Dictador Narváez, ¡Abaixo o sistema tributario!
Outras prazas sumaríanse nos días seguintes. Á sublevación uniríanse os denominados provincialistas. O 15 de abril constitúese en Santiago de Compostela a Xunta Superior do Reino de Galicia, que reclamou as liberdades e dereitos que Narváez había abolido e un trato máis xusto para Galicia; na Universidade de Santiago de Compostela se reconstituye unha vez máis o Batallón Literario, que se alzou noutras ocasións, a última delas na Guerra da Independenia.
O xeneral Narváez, presidente do Consello, ministro de estado e da Guerra, enviou tropas baixo o mando do xeneral A Concha, capitán xeral de Castilla a Vella, para reducir a sublevación. O día 23 comezou a batalla de Cacheiras, nos arredores de Santiago de Compostela, entre as tropas enviadas polo goberno e os sublevados, que foron derrotadas. A gran superioridade das tropas da Concha fixo inútil a resistencia.
Solís, que se refuxiou no monasterio de San Martín Pinario, entregouse aquela mesma tarde. Tres días despois, un xuízo sumarísimo condenouno a morte en Carral. Este xuízo non foi celebrado en Santiago ou na Coruña por medo aos simpatizantes do coronel que había nestas cidades.
Ao amencer, o coronel Solís foi levado ao atrio da igrexa da parroquia de Paleo, na vila coruñesa de Carral, onde foi fusilado. O comandante Víctor Velasco e dez oficiais máis foron pasados polas armas no bosque de Rin, a medio camiño entre Carral e Paleo, pois xa anochecía, e foron enterrados no día seguinte no cemiterio de Paleo. Aínda se poden ver as súas tumbas sen inscripción ningunha. O párroco, que presenciou o fusilamiento, no acta de defunción engadiu: \"Espectáculo horroroso. Triste Memoria\"...
Estes militares executados serían coñecidos como Mártires de Carral. Dez anos despois, xa durante o Bienio Progresista, o goberno declararía \"Beneméritos da Patria\" aos doce fusilados. As Cortes concedéronlles a \"Cruz do Valor e a Constancia\" e decretaron a erección dun monumento, que non se levou a cabo ata 1904, cando, por iniciativa da Liga Galega dá Coruña, se erigió o actual, que está construído en granito das canteiras de Illó (Pontevedra) e que foi deseñado polo arquitecto lucense Juan Álvarez Mendoza. Pódese ver o escudo de Galicia e unha inscrición que di: \"Aos mártires dá liberdade mortos ou 26 de abril de 1846. Liga Galega na Cruña\" (\"Aos mártires da liberdade mortos o 26 de abril de 1846. Liga Galega da Coruña\"). Este monumento, aínda que non se poida considerar en si un cruceiro, reúne a motivación e as formas de tal motivo. Ademais, a estrutura da obra ten forma de cruz. Este recordatorio físico sería escenario de varias homenaxes, como o celebrado o 26 de abril de 1931 e do que se conserva unha fotografía na que se ve a Manuel Lugrís Freire dirixíndose aos asistentes.
Segundo a interpretación de Murguía, nesa curta primavera de 1846 afloraron 24 días de ilusión e progresismo contra o goberno de Narváez, que malia definirse como liberal e moderado, tiña en contra súa á mediana e pequena burguesía, a moitos universitarios e bastantes profesionais próximos ao republicanismo. Aquela constituiría a primeira xeración galleguista, formada por persoas que confiaban en que si Solís tiña éxito sería posible mellorar a situación de Galicia cun xeito distinto de facer política, sen ser unha \"colonia da Corte\", en palabras de Faraldo.
http://gl.wikilingue.com/es/Levantamiento_de_Sol%C3%ADs

Voltar para “Historia de Galicia e memoria histórica”

Quem está ligado:

Utilizadores neste fórum: Nenhum utilizador registado e 3 visitantes