Galego: mozo de corda

Cuestións sobre o idioma dos nosos pais (significado de palabras, normativización, reintegracionismo, etc.).
cachafeiro
Socio/a
Socio/a
Mensagens: 684
Registado: sábado, 29 mar 2008, 01:44

Galego: mozo de corda

Mensagempor cachafeiro » quarta, 12 mai 2010, 22:43

Hoxe á mañá, no batepapo, Vilela preguntoulle a Rubí por uns terminos sobre oficios que os galegos facian aqui, en Arxentina.
Un deles era \"bufariñeiro\", que significa vendedor de baratijas (bufariñas: baratijas).
E o outro era \"mozo de corda\", un termo do mais despectivo cara ao noso pobo.
En 1936 a Real Academia Española introduce esta definición para a palabra \"galego\", é dicir, criado ou escravo. Esta acepción durou ata o ano 1970, en que se retirou porque (Camilo José) Cela acabou por facer que ou eliminasen.
Pero revolvendo este marabilloso mundo de internet, atopei un artigo de \"Galicia Hoxe\", que leva ese título e que estaría moi bo ler, pois sempre tiven a idea que estas definicións viñan dos paises acojedores dos nosos antepasados e non que saian do mesmo seo español.
Outra das cousas que puiden clarificar e da que de agora en mais non me atormentarán, é que isto de que \"á min todo me afecta desmesuradamente\", é cousa de galegos.
Alexandra Cachafeiro Camiña
Galego: mozo de corda
MARIÑA PÉREZ REI
Temos un lado vitimista que nos traizoa. Os galegos, digo. En canto alguén nos ataca un pouco ou nos critica reaccionamos irados e doídos. Unha e outra vez, saltamos igual que un resorte nun xoguete. Seguimos a voltas co uso pexorativo da palabra gallego en Latinoamérica, desprezo semántico que por certo, procede de aquí, de nuestra España cañí, non o inventaron alén mar, en todo caso especializárono. Que se tatexo, mozo de carga, tonto, lacayo? segundo un ou unha se desprace por Bolivia, Arxentina, Paraguai ou Costa Rica o insulto vai xirando ao ritmo do eixe da terra e muta milagrosamente en variantes pexorativas. As Reais Academias do cono sur non dan feito para retirar canto antes as acepcións insultantes que tanto nos agriden. Non digo que non, pero seguimos pretendendo cambiar na lingua e nos seus soportes inmediatos as miserias morais da sociedade, antepoñendo moitas veces unha cousa a outra. Ás veces semella ser un desvío de atención. Está claro que é máis fácil vociferar contra un dicionario que nos falta no xentilicio, que procurar prestixiar o traballo e a dignidade dos galegos en toda América Latina levantando país, estudando os fillos, creando empresas e integrándose a marchas forzadas noutra cultura. Non foi mellor o trato que recibiron os italianos, pero nós seguimos cultivando o noso deixe de vítimas, erre que erre. Independentemente de que algún dicionario especializado debería seguir incluíndo as acepcións que tanto nos ofenden, sobre todo por explicar o seu uso na literatura da época (a non ser que tamén a borremos do mapa), por suposto que é bo que se vaian limpando usos despectivos en palabras que designan colectivos de persoas, por respecto e por modernidade. Pero entón sexamos coherentes e suprimamos dos nosos dicionarios barbaridades como \"negrada\": despectivamente, conxunto de persoas de raza negra, ou \"xudiada\": faena mal intencionada ou inxusta contra alguén ( ambas as dúas extraídas do noso dicionario Xerais, por poñer un exemplo e sen buscar demasiado). Ao mellor resulta que somos todos uns racistas e uns sionistas declarados. Ao mellor é que a sociedade e a lingua gardan pousos de vellos rancores ou costumes rancios que hai que ir depurando. Todas as sociedades e todas as linguas. O galego tamén.
O peor de todo é a impresión de que aos galegos todo nos afecta desmesuradamente. Non debían ir tocando óso xa? Será por falta de confianza, por inseguridade? Agora, aínda por riba, somos o clamor dunha maioría silenciosa, paradoxo que só se podía dar nestas terras, o caso é que cando alguén carga contra nós non sempre nos defendemos con intelixencia e con agudeza. Contra a impertinencia dos comentarios máis ignorantes contra do noso, deberiamos tirar un pouco máis da retranca galega, que a temos un chisco infrautilizada. Tampouco estaría de máis que algúns que tanto se doen se deixasen ver polo seu correspondente colexio electoral cando toca e exerzan desde alí a súa opinión. Somos o que somos pese a quen lle pese, mesmo a pesar das nosas propias aspiracións, pese ás reais academias que nos deturpan o xentilicio, ao Steiner máis decrépito, aos chistes de galegos e ás frases feitas sobre os galegos, a calquera informe antediluviano das FAES que pretende demostrar a inexistencia do galego como lingua (que tamén hai quen non ter que facer) ou a pesar dos gobernantes que ignoran a nosa historia. A ver se van tocando en óso dunha vez. Orgullo e retranca. Magnífico Ferrín á fronte da Real Academia Galega: non hai que perder tempo con polémicas rancias.
http://www.galiciahoxe.com/opinion/gh/g ... ia-529911/

silvine
Ex-membro
Mensagens: 159
Registado: quinta, 06 mar 2008, 02:59

Galego: mozo de corda

Mensagempor silvine » quinta, 13 mai 2010, 01:36



Voltar para “Lingua galega”

Quem está ligado:

Utilizadores neste fórum: Nenhum utilizador registado e 1 visitante