Entries tagged with “Reis Católicos”.


Algúns apuntes extraídos dunha entrevista de A Nosa Terra ao historiador Anselmo López Carreira co gallo da publicación da súa obra O reino medieval de Galicia.
(máis…)

“O Marechal Pero Pardo de Cela Aguiar e Ribadeneyra” (o bretoñés defensor da soberanía do Reino de Galicia) naceu en Castro d’Ouro. Era fillo dunha das máis nobres linaxes do Reino de Galicia, os Señores de Cela e de Violante de Aguiar. Intimo amigo dos Condes de Monterrei e de Lemos, casou con Dona Isabel de Castro, filla da Condesa Beatriz e de Don Pedro de Osorio, vencellándose así cos poderosos Condes de Lemos e con outras importantes linaxes do Reino de Galicia.

(máis…)

O Marechal Pero Pardo de Cela foi condenado a execución pública, logo de ser prendido o 7 decembro 1483 tras 3 anos de belixerancia militar contra os Reyes Católicos, en Mondoñedo, que daquela era a rebelde capital de provincia do Reino de Galicia. Foi apresado xunto ó seu fillo e ó nobre e leal Señor Pero de Miranda. As tropas de Isabel A Católica tomaron a fortaleza da Frouxeira (morada de Pardo de Cela) debido á traizón dos seus servos…

(máis…)

Os dous períodos de esplendor do Reino medieval de Galiza coñecen senllos florecimentos literários: a segunda metade do século VI en torno á escola de Dumio durante a monarquía sueva, e o moito máis longo período que se extende desde o s. XII ao XIV.

(máis…)

Desde o s. IV a Igrexa asume funcións de dirección no Império Romano, reemprazando en boa medida ás institucións civis como ponto de referéncia para a povoación. Papel político que aumenta desde a instauración do Reino suevo, primeiro como elemento vertebrador dos galaico-romanos (católicos), constituindo os bispos a autoridade recoñecida por estes, e desde a conversión do 449 para todo o Reino. Pese á volta ao arrianismo entre o 465 e o 550, os bispos, e en particular o de Braga, deberon manter unha influéncia moi relevante. Por fin, a partir da actividade de Martiño, a Monarquia asume unha fasquia teocrática e a estrutura administrativa asenta na sé episcopal. Constituia-se desta forma unha Igrexa Nacional, auténtico soporte do Reino.

(máis…)

Despois da vitória dos señores sobre as irmandades, o seu poder restabeleceu-se momentáneamente, pero as condicións estaban experimentando transformacións decisivas, no camiño da centralización política feudal: un poder monárquico forte e unha indiscutíbel hexemonia socio-económica da alta aristocrácia, que depositaba no nacente Estado Moderno as atribucións políticas e militares, pero reforzaba as económicas e xurisdicionais. Este programa aparece xa esbozado na paz dos Toros de Guisando (1468), pero ponse en execución imediatamente despois da morte de Enrique IV (1474), orixinando-se unha guerra sucesória entre os partidários da sua filla (Xoana La Beltraneja, apoiada por Portugal) e os da sua irmá (Isabel, por Aragón).

(máis…)

No século III os romanos aplicaron oficialmente o nome de Gallaecia á província que ocupaba o noroeste da Península Ibérica.

(máis…)