Entries tagged with “Reino de Galicia”.


Algúns apuntes extraídos dunha entrevista de A Nosa Terra ao historiador Anselmo López Carreira co gallo da publicación da súa obra O reino medieval de Galicia.
(máis…)

Deixando á parte os textos históricos cualificabeis como literários (Crónicas, etc.), Galiza conta cunha documentación notarial excelente para o estudo da Idade Media, tanto en volume como en contidos.

(máis…)

O florecimento das artes plásticas no período culminante da Galiza medieval (ss. XI-XIII) estivo precedido por un desenvolvimento continuado desde o século X, que tamén constitue unha época expansiva desde todos os pontos de vista (económico, político). Nesa centúria datan-se unha série de obras catalogadas en conxunto como  prerrománicas, entre as que se poden incluir aquelas consideradas de orixe mozárabe (sobre todo San Miguel de Celanova, pequeno oratório ligado a san Rosendo), e outras situadas na liña trunfante na Corte ovetense, entre as que seguramente estaria o primitivo templo construido en Santiago baixo os auspícios do rei Afonso III, totalmente derruido por Almanzor cen anos despois (997).

(máis…)

Durante toda a Idade Media a agricultura constitúe, naturalmente, a base de toda actividade económica. Ademais, aproximadamente até o século XII, é dicer, até que se inicia o despegue do fenómeno urbano (e con el o comércio e a artesania a escala relevante), a agricultura pode-se dicer que é o único sector económico importante.

(máis…)

Tras a fundación das cidades galegas na época romana, sobre o s. I, atravesaran estas unha primeira fase que, sen interrupción, se introduce polos inícios do período medieval quizais até o s. VII, é dicer, durante o Reino suevo, mantendo-se a estrutura antiga e as suas mesmas funcións (comerciáis e administrativas), asi como a mesma rede urbana (fundamentalmente as sés episcopais: Braga, Astorga, Lugo, Ourense, Iria).

(máis…)

Desde que a partir do s. III o cristianismo se extende por Galiza, irá paulatinamente constituindo a representación ideolóxica da sociedade da época medieval. Por ese motivo aparece indisolubelmente unido á constitución da nacionalidade galega (e de todas as europeas).

(máis…)

Desde o s. IV a Igrexa asume funcións de dirección no Império Romano, reemprazando en boa medida ás institucións civis como ponto de referéncia para a povoación. Papel político que aumenta desde a instauración do Reino suevo, primeiro como elemento vertebrador dos galaico-romanos (católicos), constituindo os bispos a autoridade recoñecida por estes, e desde a conversión do 449 para todo o Reino. Pese á volta ao arrianismo entre o 465 e o 550, os bispos, e en particular o de Braga, deberon manter unha influéncia moi relevante. Por fin, a partir da actividade de Martiño, a Monarquia asume unha fasquia teocrática e a estrutura administrativa asenta na sé episcopal. Constituia-se desta forma unha Igrexa Nacional, auténtico soporte do Reino.

(máis…)

Época sueva

HERMERICO (410-438): chegada dos suevos a Galiza; f oedus con Roma (410) e nacimento do Reino suevo de Galiza; enfrontamentos cos vándalos; ocupación de toda a Gallaecia; Orósio visita Africa (415); Idacio bispo de Chaves (427)

(máis…)

Entre os anos 410 e 585 desenvolveu-se a primeira experiéncia de Galiza como entidade política independente, dabondo documentada por crónicas (Idácio, Orósio, Isidoro de Sevilla, Xoán de Bíciara, Gragóño de Tours), obras literárias (Venáncio Fortunato, Martiño de Dumio), arqueoloxia, arte (San Pedro de Rocas) e numismática, todo o cal proba de forma contundente o degrao de maduración acadado en certos momentos, moi por diante doutros Reinos semellantes. Sen embargo, dividida a súa cronoloxia en tres etapas, a central (entre 468 e 550) fica na escuridade.

(máis…)

Co nome de Gallaecia os romanos designaban unha província que englobaba a actual Galiza (aproximadamente o convento lucense), o norte de Portugal (bracarense) e o que hoxe e Asturias e León (asturicense). León (Legio) era o campamento militar da Gallaecia.

(máis…)