Esconxuros


A Queimada máis o Esconxuro (3)

Ingredentes

  • 1 litro de Augardente
  • 150 gr de azucre
  • Cascas de limón ou laranxa
  • uns grans de café torrefacto

Descrición

  1. Nun recipiente de barro cocido (pote da queimada) vértese a augardente e o azucre
  2. Engádense as cascas de limón ou laranxa e o café.
  3. Remóvese e plántaselle lume cun cazo tambien de barro no que primeiro colocaremos un pouco de augardente.
  4. Moi amodiño, achégase ó pote ata que o lume pase do cazo ó augardente. Remóvese ata que o azucre se consúma.
  5. Esperamos a que as chamas teñan unha cor azulada ou pareza que quere apagarse, para porlle o testo e apagala; o mellor e sacar unha pouca e probala.Ter en conta que ó estar quente aparenta máis forte.

Notas

  1. Facedea un día con lúa nova ou chea, mellor chea. Cando recitedes o conxuro e acendades a queimada as luces han de estar apagadas, iso daralle máis meigallo a algo que xa o ten de por sí.
  2. A augardente sácase do bagazo da uva coa axuda do pote do augardenteiro, composto polo pote, o caparacete, a babilla e o depósito onde está o serpentín coa auga para arrefriar o destilado.
  3. Cando se está a destilar, a augardente ten que ir saíndo cun fío continuo e delgado e non a cachón. A destilación parase cando a augardente xa non “reza” ou “reza” pouco. Chámanlle rezar as burbullas que fai o fío de augardente a caer nun vaso ó saír do serpentín.

Esconxuro

(…tócanse os cornos)

Cornos de vaca, cornos de boi,
cornos de carneiros, cornos de castróns,
afinade nas bocas dos demos
que viven nas covas de o males.
Soprade demos hasta rebentar.

(… tócanse os cornos)

Espertade bruxas durmidas,
vestídevos bruxas espidas,
esmarañadas cos demos escornados
deixade os pecados da carne cheirenta;
vide aquí a esta festa
onde arde a augardente
e seredes limpas dos pecados.

(… tócanse os cornos)

Aquí quéntanse as fríxidas
aquí apágase as calores da entreperna,
aquí soñase a vida,
aquí está a fonte de alegría.
a vida e chama que arde.

(…remátase tocando os cornos)

Comensales: 6

Receita: A Queimada máis o Esconxuro (2)

Ingredentes

  • 1 litro de Augardente
  • 150 gr de azucre
  • Cascas de limón ou laranxa
  • uns grans de café torrefacto

Descrición

  1. Nun recipiente de barro cocido (pote da queimada) vértese a augardente e o azucre
  2. Engádense as cascas de limón ou laranxa e o café.
  3. Remóvese e plántaselle lume cun cazo tambien de barro no que primeiro colocaremos un pouco de augardente.
  4. Moi amodiño, achégase ó pote ata que o lume pase do cazo ó augardente. Remóvese ata que o azucre se consúma.
  5. Esperamos a que as chamas teñan unha cor azulada ou pareza que quere apagarse, para porlle o testo e apagala; o mellor e sacar unha pouca e probala.Ter en conta que ó estar quente aparenta máis forte.

Notas

  1. Facedea un día con lúa nova ou chea, mellor chea. Cando recitedes o conxuro e acendades a queimada as luces han de estar apagadas, iso daralle máis meigallo a algo que xa o ten de por sí.
  2. A augardente sácase do bagazo da uva coa axuda do pote do augardenteiro, composto polo pote, o caparacete, a babilla e o depósito onde está o serpentín coa auga para arrefriar o destilado.
  3. Cando se está a destilar, a augardente ten que ir saíndo cun fío continuo e delgado e non a cachón. A destilación parase cando a augardente xa non “reza” ou “reza” pouco. Chámanlle rezar as burbullas que fai o fío de augardente a caer nun vaso ó saír do serpentín.

Esconxuro

Lume, lumiña,
que verde camiña da fraga á lareira.
Lume que quentura
pra nosa fartura.
Lume benzoada
que roda a queimada.
Pingota de orballo,
folla de carballo.
Auga de agoiro,
mel de fervedoiro.
Cerqueiro de lume,
sen trasno nin fume,
nin bruxa chuchona,
nin meiga dentona.
Rular muiñeiro,
chiscar faisqueiro.
Moxena lumiosa,
vagalume rosa.
Viradeira de luz,
farémola cruz:
Polo ar da sorte
que escorrenta a morte.
Pola auga da vida
que sanda a ferida;
Pola herba do mouro
que busca o tesouro;
Pola pedra do raio
que mata o meigallo.
Lume, lume, lume,
lume, alumeada
para aloumiñar
a queima queimada,
na vira, virada,
do burburellar.
Polo San Silvestre,
o pao de cipreste;
Chaga de San Roque,
can e palitroque.
Polo San Andrés
e polo San Iago,
nun reviravés,
queimada te fago
e queimada es.

Comensales: 6

Receita: A Queimada máis o Esconxuro (1)

Ingredentes

  • 1 litro de Augardente
  • 150 gr de azucre
  • Cascas de limón ou laranxa
  • uns grans de café torrefacto

Descrición

  1. Nun recipiente de barro cocido (pote da queimada) vértese a augardente e o azucre
  2. Engádense as cascas de limón ou laranxa e o café.
  3. Remóvese e plántaselle lume cun cazo tambien de barro no que primeiro colocaremos un pouco de augardente.
  4. Moi amodiño, achégase ó pote ata que o lume pase do cazo ó augardente. Remóvese ata que o azucre se consúma.
  5. Esperamos a que as chamas teñan unha cor azulada ou pareza que quere apagarse, para porlle o testo e apagala; o mellor e sacar unha pouca e probala.Ter en conta que ó estar quente aparenta máis forte.

Notas

  1. Facedea un día con lúa nova ou chea, mellor chea. Cando recitedes o conxuro e acendades a queimada as luces han de estar apagadas, iso daralle máis meigallo a algo que xa o ten de por sí.
  2. A augardente sácase do bagazo da uva coa axuda do pote do augardenteiro, composto polo pote, o caparacete, a babilla e o depósito onde está o serpentín coa auga para arrefriar o destilado.
  3. Cando se está a destilar, a augardente ten que ir saíndo cun fío continuo e delgado e non a cachón. A destilación parase cando a augardente xa non “reza” ou “reza” pouco. Chámanlle rezar as burbullas que fai o fío de augardente a caer nun vaso ó saír do serpentín.

Esconxuro

Mouchos, curuxas, sapos e bruxas,
demos, trasnos e diaños,
espíritos das neboadas veigas.
Corvos, píntegas e meigas,

Feitizos das menciñeiras,
podres cañotas furadas,
fogar dos vermes e alimañas.
lume das Santas Compañas.

Mal de ollo,
negros meigallos,
cheiro dos mortos,
tronos e raios.

Ouveo do can, pregón da morte,
fuciño do sátiro e pé do coello.
pecadora lingua da mala muller
casada cun home vello.

Averno de Satán e Belcebú,
lume dos cadáveres ardentes,
corpos mutilados dos inocentes,
peidos dos infernais cus.

Muxido da mar embravecida,
barriga inútil de muller solteira,
falar dos gatos que andan á xaneira,
guedella porca da cabra mal parida.

Con este fol levantarei as chamas
deste lume que asemella ao do inferno,
e fuxirán as bruxas a cabalo das súas escobas,
índose bañar a praia das areas grosas.

¡Oíde, oíde! os ruxidos que dan
as que non poden deixar
de queimarse na augardente,
ficando así purificadas.

E cando esta brebaxe
baixe polas nosas gorxas,
ficaremos ceibes dos males da nosa alma
e de todo embruxamento.

Forzas do ar, terra, mar e lume,
a vos fago esta chamada:
se é verdade que tedes
máis poder que a humana xente,
facede que aquí e agora,
os espíritos dos amigos que están fora,
participen connosco desta queimada.

Traducción

Mochuelos, lechuzas, sapos y brujas,
demonios, duendes y diablos,
espíritus de las nebulosas vegas.
Cuervos, salamandras y magas,

Hechizos de las sanadoras,
podridass cañas agujereadas,
hogar de los gusanos y alimañas.
fuego de las Santas Compañas.

Mal de ojo,
negras magias,
olor de los muertos,
truenos y rayos.

Olular del perro, pregón de la muerte,
hocico de sátiro y pie del conejo.
pecadora lengua de la mala mujer
casada con un hombre viejo.

Averno de Satán y Belcebú,
fuego de los cadáveres ardientes,
cuerpos mutilados de los inocentes,
pedos de los infernales culos.

Mugido de la mar embravecida,
barriga inútil de mujer soltera,
hablar de los gatos que andan en celo
melena cerda de la cabra mal parida.

Con este fuelle levantaré las llamas
de este fuego que asemeja al del infierno,
y huirán las brujas a caballo de sus escobas,
yendo a bañarse la playa de las arenas gruesas.

¡Oíd, oíd! los rugidos que dan
las que no pueden dejar
de quemarse en la aguardiente,
quedando así purificadas.

Y cuando este brebaje
baje por nuestras gargantas,
quedaremos libres de los males de nuestra alma
y de todo embrujamento.

Fuerzas del aire, tierra, mar y fuego,
a vosotras hago esta llamada:
si es verdad que tenéis
más poder que la humana gente,
haced que aquí y ahora,
los espíritus de los amigos que están fuera,
participen con nosotros de esta queimada.

Comensales: 6