Archive for Febreiro 25th, 2010

A Galiza
é para mim
um mito pessoal
maternal e nutrício
com longa teimosia elaborado
de louco amor filial
de degredado
E de facto é também
porquê não confessá-lo
um execrável vício
sublimado.

A Galiza
foi sempre para mim
um refúgio mental
um jardim de lembranças
sossegado
um ninho de frouxel acolhedor
para onde fugir
do duro batalhar e do estridor
da Vida
e do acre ressaibo do Pecado
Subterfúgio subtil
e purificador
de interior evasão
para o descanso da alma
na calma
pastoril
da perfeição de Arcádia
da Terra Prometida
da imaginação

A Galiza
é o meu amor constante
tranquila e fiel esposa
e impetuosa amante
sempre
como Penélope a tecer
na espera
ansiosa e plácida
paciente e palpitante
do retorno final
do seu errante e navegante Ulisses
outra quimera!

Amo-a
como o náufrago desesperado
ama a costa longínqua e ansiada
que nunca há-de avistar
Amo-a
com saudade antevista de emigrado
que à partida se sabe já
fadado
a ser ausente morrinhento
de nunca mais voltar
Porque ninguém jamais regressa do desterro
à mesma terra que deixou
O Espaço dissolve-se no Tempo:
os lugares
e as gentes que os habitam
mudam e morrem sempre
e nós também morremos
e mudamos
Posso eu acaso me reconhecer
naquele rapaz loiro
que chorando partiu
um dia crepuscular e montanhoso
de Quiroga
no Sil
há tantos anos
e tantos desenganos?

Amo-a
Amei-a sempre
porque nunca deixei
de estar ligado a Ela
pelo umbigo
Porque Ela foi meu berço
e onde quer que eu morrer
Ela há-de ser
o meu íntimo
e último jazigo

Amo-te
enfim
Galiza
coitada, triste e bela Pátria minha
como Tu és
como o Senhor
num mal dia te fez
órfã de história e alienada de alma
vespertina submissa e maliciosa
rústica e pobrezinha

Amo-te
sobretudo
como eu te quereria
como eu em mim te crio
dia após dia
como um encantamento da minha infância
e da minha fantasia

Amo-te
como eu
tresnoitado poeta evangelista
te invento e mitifico
E, como com Jesus Cristo fez Mateus,
visto com ilusórios véus
a tua miseranda e cinzenta Paixão
e intento
com interna e intensa
distante devoção
pôr-te um ninho de Glória imaginária
num apócrifo Novo Testamento.

Fonte: BVG

Recipe: Crema de grelos con chourizo

Ingredients

  • 2 mañuzos pequenos de grelos
  • 1 chourizo caseiro
  • 1 litro de caldo de carne
  • 1 cebola
  • 1 dente de allo
  • 1 pataca mediana
  • Aceite e sal

Instructions

  1. Picámo-la cebola mailo allo e dourámolos nunha pota cun pouco aceite.
  2. Cando estea dourada a cebola engadímoslle a metade do chourizo cortado en anacos pequenos.
  3. Engadímoslle o caldo e deixamos cocer.
  4. Namentres, limpámolos grelos e cocémolos xunto coa pataca cortada no decurso de 20 minutos.
  5. Escoámo-los grelos maila pataca e botámolos no caldo que xa estaba a ferver e deixámolo ferver 5 minutos máis.
  6. Logo disto triturámolo co batedoiro eléctrico e coámola crema, dándolle logo o punto de sal. Canto máis fino sexa o utensilio de coar máis suave quedará a crema.
  7. A outra metade do chourizo cortámola en cadradiños e dámoslle unha pequena fritidela na tixola.
  8. Ó servila crema pomos uns cadradiños de chourizo en cadanseu prato e un fío de aceite cru para adornalo.

Duración: 45 minutos

Comensais: 6 persoas

Recipe by on.
Microformatting by hRecipe.

Melindres ó xeito de Melide

Ingredientes

  • 6 xemas de ovo
  • 30 g de manteiga de leite
  • 30 ml de anís
  • 300 g. de fariña de trigo 250 g de azucre
  • 125 ml de auga (1 vaso)

Preparación

  1. Mesturámo-las xemas de ovo, coa manteiga (derretida e tépeda) maila fariña.
  2. Amasámola ben e cando a masa estea ben ligada, xa non se apega ás mans, deixámola repousar unha hora nun sitio tépedo e tapada cun pano de cociña.
  3. Pasado este tempo cortámo-la masa en anacos que imos xirando polo mesado para darlles forma cilíndrica do grosor do dedo maimiño.
  4. Collemos este cordón de masa e enrolámolo ó redor de un ou dous dedos, se as queremos algo máis grandes, pegámo-las puntas e cortámolo sobrante; deste xeito imos facendo roscas.
  5. Pómolas nunha bandexa de forno untada de manteiga  e deixámolas repousar polo decurso de 15 minutos.
  6. Logo diso metémolas no forno aquecido a 220º C ata que collan unha cor dourada non moi escura; uns 10 minutos.
  7. Sacámolas e deixámolas arrefriar.
  8. Xa ben frías e mellor o día seguinte, facemos un xarope pondo a cocer o azucre maila auga polo decurso duns 5 minutos.
  9. Neste intre, estando o xarope aínda quente, engadímo-lo sobre os melindres, remexémolos para repartilo, e sacámolos axiña antes de que seque e se apeguen entre eles; deixámolos secar nun enreixado, nunha bandexa untada con aceite ou manteiga  e afastados uns dos outros para que non se apeguen.

Notas:

  • O dicionario da RAG di que melindre é un doce pequeno feito con mel, de aí o seu nome, polo que se deduce que ó primeiro mergullábanos en mel e logo co tempo pasouse a bañalos con azucre.
  • Tamén as podemos fritir nunha tixola con moito aceite e despois deixalas escorregar sobre un papel absorbente. e envolvelas con azucre en gran
  • En Ponteareas engádenlle un pouco de gran de améndoa; en Silleda bótanlle unha copiña de anís ou unha cullerada de mel e en Allariz trocan a fariña de trigo por améndoa moída ou mesturada ó 50% coa fariña.
  • Probade a facelas os xeitos de Ponteareas, Silleda e Allariz (anaquiños de améndoas, anís, ou améndoas moídas mesturadas por metade coa fariña.
  • Teñen moita sona dende moi antigo as de Ribadavia.

Tempo: 2 horas                                                         Comensais: 8

Recipe by on.
Microformatting by hRecipe.

Receita: Sorbete de Augardente

Ingredentes

  • 75 cc. de auga
  • 1/4 de l. de viño branco
  • 140 gr. de azucre
  • 1 Laranxa (o zume)
  • 1/2 limón (o zume)
  • 3 cullaradas sopeiras de augardente galego

(máis…)