Diversos autores consideran que existen probas de que a lingua que se falaba no que os romanos denominaron Gallaecia era unha lingua de tipo celta, asimilable al tipo goidélico.


As pegadas da súa existencia consistirían en:

    • As inscricións epigráficas en latín[2] que inclúen onomástica celta: teónimos e antropónimos. Tamén a toponimia relacionada mediante métodos comparativos con outra de tipo celta presentes noutras áreas de Europa.

      Although there is no direct extant record of the language spoken by any of the peoples of ancient Callaecia, some linguistic information can be recovered through the analysis of the names (personal names, names of deities, ethnonyms, and place-names) that occur in Latin inscriptions and in ancient Greek and Latin sources. These names prove the presence of speakers of a Celtic language in this area, but there are also names of other origins. —Eugenio R. Luján Martínez,The Language(s) of the Callaeci

    • As palabras de orixe celta que aínda hoxe se conservan na lingua galega: p.ex. berce, tona, broa, aramio, lábega, cheda, bogalla etc.
    • As características lingüísticas, non léxicas, presentes na lingua galega: p.ex. a maneira de responder afirmativamente ás preguntas usando o verbo en troques do adverbio si, ou a gheada.
    • As referencias históricas e etnográficas[3] que vencellan aos primitivos poboadores goidélicos de Irlanda co norte da Península Ibérica.
    • Outras pegadas culturais non lingüísticas dunha cultura de tipo celta en Gallaecia.
    • Alberro, Manuel (2004), Os celtas da antiga Gallaecia, Toxosoutos.
    • Caridad Arias, Joaquín (2006), Toponimia Céltica de Galicia, Diputación provincial de Lugo. ISBN 84-8192-343-5.
    • Luján Martínez, Eugenio R. (2006), The Language(s) of the Callaeci, e-Keltoi, Volume 6: 689-714 The Celts in the Iberian Peninsula, Center for Celtic Studies, University of Wisconsin-Milwaukee. ISSN 1540-4889.
    • Pena Graña, André (2004), Treba y Territorium, Génesis y Desarrollo del mobiliario e inmobiliario arqueológico institucional de la Gallaecia, Universidade de Santiago de Compostela (Tese doutoral).
  • Referencias de historiadores da antigüidade aos poboadores celtas destas terras (incluíndo varios nomes celtas de tribos): Herodoto, Estrabón (III, 3, 5), Plinio (III, 28 e IV, 111), Pomponio Melo, Avieno[1].

    Bibliografía

    Referencias

    1. ↑ Rufo Festo Avieno, Ora Maritima.
    2. ↑ Corpus Inscriptionum Latinarum (CIL).
    3. ↑ Adams, Guy. Celts descended from Spanish fishermen, study finds. (en inglés)


    NOTA: Este artigo foi preparado inicialmente para a Galipedia polo autor.